گفتگو با مهدی سلوکی
مهدي سلوكي در 14 خردادماه سال 1361 در اصفهان به دنيا آمد، پدرش افسر نيروي هوايي ارتش و اصالتا تهراني است، زماني كه مهدي به دنيا آمد، سرهنگ سلوكي مامور به خدمت در پايگاه هشتم شكاري نيروي هوايي در اصفهان بود و به همين دليل شناسنامهاش را در اصفهان گرفتند پس از پايان ماموريت پدر به همراه خانواده به تهران بازگشت و در محله نارمك تهران سكني گزيد.
مادر او اصالتا اراكي است، فرزند اول خانواده محمد در سوم اسفندماه سال 1358 به دنيا آمد، او مجري شبكه تهران است. خانواده سلوكيها اصيل و متعصب و مذهبياند. پدر و مادر هر دو تحصيلكرده و اهل فرهنگ و هنر بودند.
دوران كودكي مهدي مثل بقيه پسر بچهها، به شيطنت گذشت، در مجتمع مسكوني پايگاه هشتم شكاري مهدي اغلب اوقات با همراهي برادرش مشغول بازيهاي كودكانه بود.
مهرماه سال 1367، مهدي به كلاس اول رفت، از آنجا كه محمد در كلاس پنجم همان دبستان درس ميخواند، ديگر بچههاي مدرسه حريف شيطنتهاي او نميشدند. مهدي بسيار باهوش و با استعداد و پرحافظه بود، اما به خاطر همان شيطنتها فرصت كمتري براي درس خواندن ميگذاشت و هميشه شب امتحان براي نمره زحمت ميكشيد! برادرش هم به او كمك ميكرد و اين روال در دوران راهنمايي هم ادامه داشت تا اينكه وارد دبيرستان شد. مهدي هنرستان و رشته گرافيك را برگزيد در حالي كه در كودكي خود و خانوادهاش آرزوي مهندسي، خلباني و پزشكي داشتند. او در هنرستان مالك اشتر تهران، درس خواند و در همين مقطع هم بود كه جذب كار هنري و تلويزيوني شد تا آنقدر سرش شلوغ شود كه ديگر زياد به درسها نرسد. البته مسير آيندهاش را هم انتخاب كرده بود و گرافيك ديگر به كارش نميآمد. او سال 79 ديپلم گرافيكش را گرفت و ديگر تمام وقت روي كار هنري و حرفهاي زوم كرد و انرژي گذاشت. پس از پايان دوران خدمت سربازي و در شرايطي كه چند مجموعه بازي كرد و چند برنامه را به عنوان مجري در كارنامه داشت، احساس كرد كه در دانشگاه بايد شركت كند، به همين دليل براي كنكور خواند و در رشته بازيگري دانشگاه آزاد اراك قبول شد، منتهي حجم بالاي كار و كمبود وقت اجازه داد، او تا ليسانس پيش برود. گفتني است مهدي سلوكي نقاشي چيرهدست است.
درباره او ميگويند: هميشه معلمها و ناظمها از دستش شاكي بودند و هر روز يك جاي بدنش درد ميكرد تا اجازه بگيرد و به منزل برود! ديگر همه دستش را خوانده بودند، اما مهدي آنقدر طبيعي نقش بازي ميكرد كه اصلا جرقه بازيگر شدنش هم توسط يكي از معلمان زده شد و روزي به او گفت: تو بهتر است بروي هنرپيشه شوي!
مهدي از كودكي نقاش قابلي بود تا جايي كه نزديكانش وقتي ميخواستند در هنر براي او آيندهاي تصور كنند، او را در جايگاه يك نقاش حرفهاي و مشهور ميديدند. عشق به نقاشي باعث شد او پس از دوره راهنمايي قيد دبيرستان و
خلباني و پزشكي را زده و وارد هنرستان گرافيك شود. زماني كه ماجراي بازيگر شدنش پيش آمد، هنوز نقاشي هنر اول مهدي بود و تا قبل از پخش مجموعه نرگس مهدي نيز در تمام مصاحبههايش رسما ميگفت كه بازيگري نه شغل اول اوست و نه عشق و هنر اول و هميشه تاكيد داشت كه نقاشي را ترجيح ميدهد اما امروز ديگر چنين نيست. مهدي حتي تجربه برگزاري نمايشگاه نقاشي را هم با يكي از دوستانش دارد؛ چندي پيش نمايشگاهي به نام «سحرآميز» برگزار شد. مهدي در ميان ساير هنرها به خطاطي هم مسلط است اصلا خط خوش در خانواده سلوكيها ارثي است و پدر و برادرش هم بسيار خوش خط هستند.
رانندگي پشت فرمان اتومبيل به همان اندازه كه براي مهدي جذابيت تفريحي دارد، براي خانواده و دوستدارانش نگرانكننده است چون او عاشق سرعت بوده و حتي در زندگي خصوصي هم معمولا با سرعت تصميم گرفته و عمل ميكند! البته مهدي راننده ماهر و باتجربهاي است، اما به دليل همين سرعت به طور متوسط هرماه تصادفي ميكند و هرگز كسي اتومبيل او را سالم نديده! (اولين ماشين او رنوي سفيد بود، بعد پرايد خريد و حالا 206 سبز دارد)...
او عاشق پرسپوليس و رئال مادريد است، از بازي برزيل هم خوشش ميآيد، بهترين بازيكن فعلي ايران را علي كريمي و جهان را رونالدينيو ميداند. او بهترين فوتباليستهاي تاريخ ايران و جهان را، احمدرضا عابدزاده و مارادونا ميداند... بهترين دوست ورزشياش «علي انصاريان» است. بهترين شهر ايران را شيراز و بهترين مقصد براي سفر را شمال ميداند... بهترين رنگ از نظر او قرمز است-خانواده سبز
فضای جامعه ايران اسلامی:
زنان فراری و بدکاره:
حدودا 79% فيلمهای جشنواره (به صورت مستقيم و غير مستقيم) به مقوله عشق و عاشقی و ازدواج پرداخته بودند که نسبت به سال 1381، 9% و نسبت به سال 1380، 29% رشد را نشان می دهد. مانند: "
20% فيلمهای بخش مسابقه چهره افراد خشن، دلال مواد مخدر، زن باره، ساده لوح، بی رحم وسارق را مذهبی به تصوير کشيده اند. فيلمهايی چون "
تنها فيلم ضد استکباری:
23% فيلمهای بخش مسابقه روحيه ياس و نااميدی را به مخاطب ايرانی القا می کردند که نسبت به سال 1381، 2% کاهش را نشان می دهد. فيلمهايی چون: "
حدودا 5/16% فيلمهای جشنواره صحنه هايی از سيگار کشيدن زنان هنرپيشه را به تصوير درآوردند که هم به دور از شان ايشان بوده و هم به نحوی ترغيب و تشويق به سيگار کشيدن در بين خانمها، قلمداد می شود. مانند فيلمهای: "
حدودا 13% فيلمهای بيست و دومين جشنواره به مقوله رقص به بهانه حرکتهای موزون و يا محلی پرداخته بودند که اسامی آنان عبارتند از: "
20% فيلمهای جشنواره بيست و دوم به قوه قضاييه (به صورت مستقيم و غير مستقيم) پرداخته بودند که نسبت به سال 1381 از کاهش 20 درصدی برخوردار بود. از اين تعداد حدودا 83% چهره قوه قضاييه را تيره و تار به مخاطب معرفی کردند. شايان ذکر است از آن جا که مقوله زندان نيز مستقيما تحت نظارت قوه قضاييه می باشد آن دسته از فيلمهايی که به گونه ای سوژه آنان با زندان در ارتباط بوده است نيز جزء اين آمار به حساب آمده است. فيلمهايی چون: "
20% فيلمهای بيست و دومين جشنواره، به صورت مستقيم و غير مستقيم به امام(ره)، مقام معظم رهبری و روحانيت پرداخته بودند که در تاريخ برگزاريهای جشنواره فيلم فجر، بی سابقه بوده است. به عنوان مثال: در فيلم "
حدودا 30% فيلمهای جشنواره (به صورت مستقيم و يا غير مستقيم) به مقوله دفاع مقدس و ايثارگران پرداخته بودند که نسبت به سال 1381، 50% رشد را نشان می دهد. اين فيلمها عبارتند از: "
فيلم "
در اين بخش به مواردی پرداخته می شود که سينمای ايران برای نخستين بار آن را تجربه می کند. در "
در فيلم "
جدا از برخی ابنذالات تصويری که در بالا به عنوان سد شکنی مطرح شد، برخی ديگر از ابتذالاتی که نوبرانه نيست به قرار زير است:
تماس بدنی:
به نظر می رسد 20% فيلمهای ارائه شده مخاطبشان جشنواره های خارجی است که اين مسئله قابل تامل است. بودجه و امکانات از داخل کشور، مخاطب خارج از کشور. مانند: "
کيميايی پس از بازگشت: